برای عضویت در کانال تلگرام وبسایت هفت حوض کلیک کنید - join to telegram channel
1 ستاره2 ستاره3 ستاره4 ستاره5 ستاره (هنوز امتیازی داده نشده!)
Loading...

راه های انتقال بیماری ایدز چیست ؟

0 66

انتقال بیماری ایدز

تمام مواردی که باید از راه های انتقال بیماری ایدز بدانید:

ایدز یک بیماری کشنده و خطرناک است. و راه های انتقال این بیماری کم است. به همین خاطر جلوگیری از ابتلا به ایدز کار سختی نیست. راه های انتقال ایدز را بشناسید و از خودتان در مقابل آن محافظت کنید.

 برای محافظت خود در برابر ایدز لازم است که راههای انتفال HIV را بدانید. این اطلاعات برای سلامتی شما و دیگران بسیار مهم و با ارزش است. بیماری ایدز، قابل انتقال و بسیار خطرناک است و در همه قسمت های جهان وجود دارد. برای درمان قطعی ایدز هیچ دارو و یا واکسنی وجود ندارد.

راه های انتقال این بیماری با رفتار انسان مرتبط هستند. پس آموزش به منظور رواج دادن رفتارهای ایمن، نقش مهمی دارد. هدف از آموزش در مورد این بیماری به طور عمده بر تغییر رفتارهای مخاطره آمیز، کاهش خطر تماس و انتقال، کاهش اضطراب روانی–اجتماعی و کمک به بیماران برای تطابق با مراقبت های مورد نیاز معطوف می باشد. با توجه به وجود خطر برای همه ی افراد جامعه، لازم است آموزش به صورت فراگیر باشد.

راه های انتقال بیماری ایدز

راه های انتقال HIV شناخته شده و کم است. این راه ها عبارتند از :تماس جنسی، تماس با خون و ترشحات و انتقال از مادر به کودک. خطر انتقال در این راه ها، با هم یکسان نیست.

تماس جنسی محافظت نشده

اکثر موارد عفونت اچ آی وی در سراسر دنیا (تقریبا ٧۵ درصد) به خاطر رابطه جنسی محافظت نشده است. هرفعالیت جنسی که اجازه دهد مایع منی (همچنین شامل مایعی که قبل ازمنی خارج می شود) و اسپرم وترشحات واژن یا خون (شامل خون قاعدگی) ازفرد دارای عفونت به جریان خون فرد دیگری وارد شود می تواند اچ آی وی و سایر عفونت های منتقل شونده از راه جنسی را منتشر کند. مسیر ورود این مایعات بدن به جریان خون فرد دیگر میتواند از این راه ها باشد:

١. لایه پوشاننده ی (مخاط) واژن و کانال مقعدی

٢. منفذ سر آلت تناسلی مردان

٣. باز شدگی درسطح پوست مثل بریدگی یا خراش یا التهاب وخون ریزی لثه یا زخم یا جراحت باز

هر عمل جنسی محافظت نشده با فرد مبتلا به بیماری ایدز که بدون استفاده از کاندوم است شریک مبتلا نشده را در خطر ابتلای اچ ای وی قرار می دهد.

میزان خطر ابتلا به ایدز در روابط جنسی محافظت نشده می تواند با عوامل زیر مشخص شود:

۱- وجود دیگر عفونت های آمیزشی

۲- سن و جنس شریک جنسی مبتلا نشده

۳- نوع عمل جنسی که انجام شده

۴- شریک مبتلا شده در چه مرحله بیماری قرار دارد

۵- بیماری زایی سوش اچ آی وی در هر مورد

داشتن بیماریهای مقاربتی مثل سوزاک، سفلیس و همچنین زخمهای دستگاه تناسلی خطر آلودگی به این بیماری را چندین برابر می کند. واضح است اگر شما و یا همسرتان عفونت ایدز نداشته باشید از راه جنسی به این بیماری مبتلا نخواهید شد.

امکان دارد که از طریق روابط جنسی دهانی نیز فرد دچار عفونت HIV گردد.

زنان بیشتر در خطر هستند

احتمال انتقال عفونت HIV از مردان آلوده به زنان در طول ارتباط جنسی خیلی بیشتر از انتقال این عفونت از زنان به مردان است و مایع منی آلوده امکان دارد چند روز در واژن زن باقی بماند. سلولهای ناحیه دهانه رحم نیز استعداد زیاد برای ابتلا به عفونت ایدز دارند.

ابتلای افراد به عفونت HIV از طریق ارتباط جنسی معمول در بسیاری از کشورهای افریقایی و برخی از مناطق آمریکای جنوبی دیده می شود.
اگر چه در ایالات متحده این انتقال بیشتر از طریق روابط میان افراد همجنس باز انجام شده است، ولی در پسران جهان بیش از ۷۵% موارد انتقال عفونت HIV از طریق داشتن روابط جنسی معمول با فرد آلوده بوده است که این روند در کشور آمریکا و کانادا به سرعت رو به رشد است.

در آمریکا بسیاری از زنان به خاطر روابط جنسی با مردان آلوده به ایدز به این بیماری مبتلا شده اند. هر چند که این مردان معتاد به مواد مخدر تزریقی نیستند.

همجنس بازی از راه هایی است که موجب ابتلای افراد به عفونت HIV می شود.. به خصوص شخصی که مفعول است، در معرض بیشتری از این آلودگی است پرا که آلت تناسلی فرد لایه های داخلی مقعد را پاره می کند و این امر باعث می شودتا ویروس ایدز که درون مایع منی قرار دارد به راحتی وارد جریان خون شود.

راه های انتقال ویروس ایدز

آیا HIV با رابطه جنسی دهانی منتقل میگردد؟

احتمال انتقال HIV در طی رابطه جنسی دهانی برای هر دو فرد فاعل و مفعول کم است.
احتمال انتقال از فرد مفعول HIV مثبت به فاعل سالم در صورتی ممکن است که فاعل در تماس با ترشحات جنسی (مایع منی یا ترشحات واژن) یا خون (خون عادت ماهانه یا زخمی در ناحیه تناسلی یا مقعدی) مفعول به بریدگی – زخم یا جراحت یا منطقه ملتهبی در دهان یا گلوی فرد فاعل برسد.

پوشش دهان و گلو در برابر عفونتهای ویروسی مانند ایدز بسیار مقاوم است و اگر فرد سالم باشد امکان انتقال حتمی نیست. بعلاوه امکان انتقال از مفعول HIV مثبت به فاعل سالم، در طی رابطه جنسی دهانی، بسیار کم است دلیل آن هم این است که میزان HIV موجود در بزاق دهان خیلی  خیلی کم است و به اندازه ای نیست که منجر به آلودگی فرد مقابل گردد. تنها خطر در این حالت ممکن است بخاطر وجود زخم خونریزی دهنده یا لثه خونریزی دهنده در فرد مبتلا به ایدز باشد که خون را به مخاط دستگاه تناسلی یا مقعدی و یا زخم و جراحتی که ممکن است فرد سالم مقابل داشته باشد، انتقال دهد.

خطر انتقال ایدز از فرد آلوده از طریق رابطه جنسی دهانی بسیار کمتر از ریسک آن در طی Anal یا Vaginal است. تعیین دقیق میزان خطر انتقال ایدز در نتیجه رابطه جنسی دهانی خیلی سخت است زیرا اکثر افرادی که رابطه جنسی دارند تنها رابطه جنسی دهانی ندارند و فرمهای دیگر رابطه جنسی (آنال یا واژینال) را هم دارند.پس تعیین اینکه انتقال HIV از طریق رابطه جنسی دهانی بوده یا فرمهای دیگر رابطه جنسی، بسیار سخت می باشد.

در نتیجه عوامل متعددی خطر انتقال ایدز از طریق رابطه جنسی دهانی را زیاد می کند از جمله زخمها و جراحات دهانی- خونریزی لثه – زخمهای تناسلی – سوراخ کردن دهان (oral piercing) و حضور همزمان دیگر بیماریهای جنسی.

احتمال انتقال ویروس ایدز از طریق تماس دهانی با آلت تناسلی مردانه

در تماس دهانی با آلت مردانه به شکل “نظری” امکان انتقال برای شریکی که تماس دهانی را انجام می دهد (کسی که آلت را با دهان خود تحریک می کند) وجود دارد. به خاطر اینکه این آلودگی از ترشحات پیش از منی و منی به دهان وارد می شود.

برای شخصی که آلت وی بوسیله دهان شریک جنسی اش تحریک می شود نیز، از نظر “نظری” خطر انتقال آلودگی وجود دارد به دلیل آن که آلودگی مستقیماً از ترشحات دهان بوسیله خراش، بریدگی روی پنیس و همچنین از طریق منی با خون تماس پیدا می کند.

البته میزان خطر ابتل به مراتب بسیار کمتر از خطر تماس جنسی مقعدی و واژینال است. در ضمن حتی در مواقعی که انزال صورت نگرفته و مایع منی خارج نشده باشد ویروس اچ. آی. وی می تواند به شخص دریافت کننده منتقل شود.

احتمال انتقال ویروس ایدز در تماس دهانی با واژن (عضو جنسی زنانه)

در تماس دهانی با عضو جنسی زنانه به شکل “نظری” خطر انتقال برای شریکی که تماس دهانی را انجام می دهد (کسی که واژن را با دهان خود تحریک می کند) وجود دارد. بدلیل اینکه مایعات مهبلی آلوده و خون واژن آلوده می تواند به داخل دهان راه پیدا می کند. (این مسئله محدود به خون دوران قاعدگی نیست.)

برای خانمی که عضو جنسی وی بوسیله دهان شریک جنسی اش تحریک می شود نیز، از نظر “نظری” خطر انتقال آلودگی هست، اگر ویروس و یا خون آلوده ازمایعات دهان و به واژن و زخم های مهبلی و یا دیواره واژن تماس پیدا کند.

میزان خطر انتقال اچ. آی. وی در این مورد نیز به مراتب خیلی کمتر از خطر انتقال ویروس از طریق تماس جنسی مقعدی و واژینال می باشد. در هر صورت در چندین مورد گزارش شده از انتقال ویروس ازطریق دهان، بیشتر تماس دهانی با واژینال گزارش شده است.

همانطور که اطلاع دارید یکی از اصلی ترین راه های انتقال ایدز، از طریق رابطه ی جنسی است. یکی از سوالاتی که بسیاری از زوج ها دارند این است که آیا ایدز از طریق رابطه دهان با واژن انتقال می یابد؟ این امر تا حد زیادی خطر ابتلا به ایدز را بالا می برد زبرا مایعات مهبلی آلوده این ویروس را می توانند انتقال دهند.

احتمال انتقال ویروس ایدز در تماس دهانی با مقعد

در تحریک دهانی مقعد نیز احتمال انتقال برای شریکی که تماس دهانی را انجام می دهد (کسی که مقعد را با دهان خود تحریک می کند) هست. بدلیل اینکه این عضو در معرض خون آلوده قرار دارد که از ضایعات، ترشحات و خونی که بر اثر برش، زخم و یا خراش در اطراف مقعد پدید می آید به داخل دهان راه پیدا می کند.

برای شریک جنسی که مقعد وی بوسیله دهان دیگری تحریک می شود نیز،امکان انتقال آلودگی وجود دارد، اگر ویروس و یا خون آلوده ازمایعات دهان و با مقعد تماس پیدا کند.

مواردی مستدل ومستند از انتقال بوسیله تماس دهانی با مقعد گزارش شده است.

انتقال ایدز از مادر آلوده به جنین در داخل رحم و یا انتقال به کودک در دوران شیردهی

راه های انتقال ویروس ایدز

ویروس ایدز از مادر مبتلا به کودک ممکن است در دوران حاملگی، هنگام وضع حمل یا کمی بعد از زایمان منتقل شود. میزان سرایت آلودگی از مادر به کودک ۵ تا ۷ درصد است. انتقال ایدز در بچه هایی که به روش سزارین به دنیا آمده اند نیز مشاهده شده است.

با شیر دادن هم امکان سرایت آلودگی است. ولی چون احتمال آن کم و مزایای تغذیه با شیر مادر بسیار زیاد است، اکثراً توصیه می کنند که مادر به فرزند خود شیر بدهد.

با مصرف داروهای خاص٬ امکان این انتقال بسیار کم می شود یابد هر چند در بسیاری از کشورهای در حال پیشرفت و فقیر، چنین داروهایی در دسترس نیست.

در حدود ۳۵-۲۵ درصد (یک سوم) نوزادانی که از مادر آلوده به ویروس ایدز متولد می شوند، قبل از تولد، هنگام تولد و یا در دوران تغذیه از شیر مادر مبتلا می شوند. در کودکان ، آلودگی به ویروس ایدز به سرعت به سمت ایجاد بیماری ایدز پیشرفت می کند و امکان زنده ماندن کودک هم کم است .

استفاده مشترک از سرنگ و سوزن آلوده جهت تزریق

راه های انتقال بیماری ایدز

استفاده مشترک از سرنگ و سوزن آلوده در معتادان تزریقی، یکی دیگر از راههای انتقال آلودگی است که حدود ۱۲ درصد موارد انتقال است. در واقع پس از انتقال از راه تماس جنسی ، دومین علت شیوع بیماری از طریق استفاده از سرنگ و سوزن آلوده مشترک است.

چون استفاده از مواد مخدر عملی غیر قانونی است و اکثر افراد معتاد دارای وضع مالی بدی هستند، در نتیجه از سرنگهای استفاده شده دیگران استفاده می کنند و از این طریق اگر شخصی آلوده به ویروس ایدز باشد، به راحتی آلودگی را منتقل می کند.

امکان ابتلای افراد به عفونت ایدز  با برخورد اتفاقی با سوزن آلوده به عفونت HIV (گاهی اوقات این امر در مراکز پزشکی اتفاق می افتد).
خالکوبی با سوزن آلوده، سوراخ کردن گوش بوسیله سوزن و وسایل آلوده، استفاده از مسواک و تیغ ریش تراش شخص بیمار، درمانهای دندانپزشکی، ختنه و یا جراحی های دیگر با وسایل آلوده از دیگر راه های انتقال HIV می باشد.

سرایت از طریق خون و فرآورده های خونی

راه های انتقال بیماری ایدز

در اوایل دهه ۱۹۸۰ عفونت HIV به سرعت میان افرادی که به علت ابتلا به بیماری هموفیلی مجبور به تزریق خون بودند افزایش یافت. افراد مبتلا به هموفیلی در هنگام خونریزی٬ خونشان منعقد نمی شود. به همین دلیل هنگام آسیب دیدگی مقدار زیادی خون از بدنشان خارج می شود.

در اوایل شیوع اپیدمی ایدز بیشتر از نیمی از ۲۰۰۰۰ فرد مبتلا به هموفیلی به عفونت HIV مبتلا شدند. در میان دهه ۱۹۸۰ آزمایش تشخیص HIV دردسترس عموم قرار گرفت. و بانک خون نیز شروع به شناسایی خونهای اهدایی کرد. از سال ۱۹۸۷ به بعد دیگر هیچ فرد مبتلا به هموفیلی به علت تزریق خون آلوده دچار عفونت HIV نشد.

گر چه تزریق خون یکی از مواردی بود که افراد مبتلا به HIV می شدند. ولی هیچ کس از طریق اهدای خون به این عفونت مبتلا نشد. زیرا هنگام اهدای خون از سوزنهای یکبار مصرف استفاده می شد. و نیز خونهای تزریقی قبلا از نظر وجود HIV بررسی می گردید.

آیا ایدز با گزیدگی انتقال می یابد؟

ایدز از طریق حشرات انتقال نمی یابد. حتی در مناطقی که ایدز شیوع زیادی دارد و پشه هم زیاد است. مثل مناطق آفریقایی باز هم ثابت نشده که گزش حشره راهی برای انتقال ویروس ایدز باشد. این دلیل هست که حشرات منتقل کننده ایدز نیستند.

یکی از دلایل این است که وقتی پشه فردی را می‏گزد خون فرد گزیده شده قبلی که در سیستم گوارشش وجود دارد را وارد بدن فرد دوم نمی کند. بلکه بزاق خود را از طریق نیش وارد پوست فرد دوم می کند.

بزاق پشه موادی دارد که نمی گذارد خون بند بیاید و نیز مکیدن خون را برای پشه آسان‏تر می کند. بنابراین انتقال خون به فرد دوم صورت نمی گیرد. و فقط ممکن است بزاق حشره وارد بدن فرد دوم شود که بزاق عامل انتقال ایدز نیست. اجزای دهانی حشره و بزاق هم فقط ممکن است مقادیر بسیار اندکی خون را در خود نگه دارد. ضمن اینکه خون افراد مبتلا به ایدز همیشه سطح بالایی از ویروس را ندارد. پس در کل ریسک بسیار کمی دارد که بزاق پشه خونی باشد.

از این گذشته ویروس ایدز مدت بسیار زیادی در بدن حشره زنده نمی ماند. چون به خاطر آنزیم‏های دستگاه گوارش حشره ویروس ایدز قدرت تکثیر و امکان زنده ماندن در بدن او را ندارد.

دلیل دیگر این است که حشره شناسان اعتقاد دارند حشرات گزنده مثل پشه بلافاصله پس از گزش یک فرد به دنبال طعمه دیگر نمی‏روند. و مدتی استراحت می کنند تا خون مکیده شده هضم شود. در این مدت ویروس HIV از بین می‏رود. همه این دلایل نشان می دهد نباید نگران انتقال ویروس HIV از طریق حشرات باشید.

با کانال تلگرام «هفت حوض» همراه شوید

این مطلب رو با دوستانتان به اشتراک بگذارید:

برای عضویت در کانال تلگرام وبسایت هفت حوض کلیک کنید - join to telegram channel برای عضویت در کانال تلگرام وبسایت هفت حوض کلیک کنید - join to telegram channel

ارسال یک پاسخ

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.